Saturday, February 04, 2006

บทคัดย่อ 2

เรื่อง :
ปัญหาการบริหารงานวิชาการในวิทยาลัยเทคนิคกลุ่มภาคเหนือสังกัดกรมอาชีวศึกษา
ชื่อเรื่อง ภาษาอังกฤษ
PROBLEMS OF ACADEMIC ADMINISTRATION OF TECHNICAL COLLEGES IN THE NORTHERN GROUP UNDER THE DEPARTMENT OF VOCATIONAL EDUCATION
ชื่อผู้เขียน
นางผานิต ชูจันทร์ , MRS.PANIT CHOOCHUN
ตำแหน่ง

วุฒิการศึกษา

สถานที่ติดต่อ
บ้านเลขที่ 5/6 ถนนผากอง ตำบลในเวียง อำเภอเมือง จังหวัดน่าน
ประเภทงานวิจัย
วิทยานิพนธ์
สถานที่
ห้องสมุดบัณฑิตวิทยาลัย
ผู้ร่วมวิจัย

ผูร่วมวิจัย (ENG)

ายละเอียด ความเป็นมา
ความเป็นมา
- กรมอาชีวศึกษา ประกอบด้วยกองวิทยาลัยเทคนิค กองวิทยาลัยอาชีวศึกษา กองวิทยาลัยเกษตรกรรมและกองการศึกษาอาชีพ สำหรับกองวิทยาลัยเทคนิคนั้น มีทั้งสถานศึกษาที่เปิดสอน สาขาช่างอุตสาหกรรมอย่างเดียวและสถานศึกษาที่เปิดสอนสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรมสาขาวิชา พาณิชยกรรมและสาขาวิชาคหกรรม สำหรับวิทยาลัยเทคนิคในกลุ่มภาคเหนือนั้นมีสถานศึกษาที่เปิดสอนสาขาวิชาคหกรรม สำหรับวิทยาลัยเทคนิคในกลุ่มภาคเหนือนั้นมีสถานศึกษาที่เปิดสอนสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรมอย่างเดียว คือ วิทยาลัยเทคนิคเชียงรายวิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่ วิทยาลัยเทคนิคลำปาง วิทยาลัยเทคนิคแพร่ วิทยาลัยเทคนิคอุตรดิตถ์ วิทยาลัยเทคนิคสุโขทัย วิทยาลัยเทคนิคพิษณุโลก วิทยาลัยเทคนิคนครสวรรค์ ส่วนวิทยาลัยเทคนิคที่เปิดสอน ทั้งสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรม และสาขาพาณิชยกรรมคือ วิทยาลัยเทคนิคพะเยา วิทยาลัยเทคนิคลำพูน วิทยาลัยเทคนิคน่าน วิทยาลัยเทคนิคกำแพงเพชร วิทยาลัยเทคนิคเพชรบูรณ์ วิทยาลัยเทคนิคพิจิตรรวม 6 แห่ง การผลิตนักเรียน นักศึกษาของสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรมและสาขาพาณิชยกรรมน่าจะมีการบริหารงานวิชาการที่แตกต่างกัน เนื่องจากลักษณะของวิชาชีพที่แตกต่างกันจำนวนนักเรียน นักศึกษาต่อกลุ่ม ในการฝึกภาคปฏิบัติที่แตกต่างกัน กระบวนการเรียนการสอนที่แตกต่างกัน ตามลักษณะของวิชาชีพ ผู้วิจัยมีความสนใจ ที่จะศึกษาปัญหาทางวิชาการโดยเลือกวิทยาลัยเทคนิคทั้ง 14 แห่งเป็นประชากรในการศึกษา
แนวคิดทฤษฎี
-
วัตถุประสงค์
- เพื่อศึกษาปัญหาการบริหารงานวิชาการของวิทยาลัยเทคนิคกลุ่มภาคเหนือในด้าน
1 หลักสูตรและการจัดการเรียนการสอน
2 การวัดผลและประเมินผล
3 สื่อการเรียนการสอน
4 การวางแผนและกำหนดวิธีการดำเนินการ
5 การนิเทศและพัฒนาบุคลากรทางการสอน

สมมุติฐานการวิจัย

-
ระเบียบวิธีวิจัย
-
ประชากร/กลุ่มตัวอย่าง
1. ผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการ ทั้งหมด 14 วิทยาลัย รวม 14 คน
2. หัวหน้าคณะวิชา วิทยาลัยละ 6 คณะ จำนวน 6 วิทยาลัย วิทยาลัยละ 5 คณะ จำนวน 8 วิทยาลัย รวม 76 คน
3. หัวหน้าแผนกวิชา วิทยาลัยละ 7 แผนกวิชา จำนวน 8 วิทยาลัย
3.1 วิทยาลัยละ 8 แผนกวิชา จำนวน 2 วิทยาลัย
3.2 วิทยาลัยละ 10 แผนกวิชา จำนวน 2 วิทยาลัย
3.3 วิทยาลัยละ 11 แผนกวิชา จำนวน 1 วิทยาลัย
3.4 วิทยาลัยละ 12 แผนกวิชา จำนวน 1 วิทยาลัย รวม 115 คน

ตัวแปร
-
นิยามศัพท์
-
เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย
- เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ได้แก่ แบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า
วิธีการรวบรวมข้อมูล
-
การวิเคราะห์ข้อมูล
- 1. นำแบบสอบถามที่กลับคืนมา ตรวจสอบ ครบถูกต้องสมบูรณ์
2. การวิเคราะห์ปัญหาการบริหารงานวิชาการตามทรรศนะของผู้บริหาร คำนวณค่าสถิติโดยใช้ค่าร้อยละ
3. การวิเคราะห์เพื่อเปรียบเทียบปัญหาการบริหารงานวิชาการของวิทยาลัยเทคนิคจำแนกตามสาขาวิชาที่เปิดสอน โดยทดสอบไคสแควร์ (Chi - Square)

สรุปผลวิจัย
- 1. ปัญหาด้านหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอน
1.1 ในทรรศนะของผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการเห็นว่าครู อาจารย์ขาดความสนใจที่จะศึกษาค้นคว้าทำความเข้าใจหลักสูตร คู่มือสอน โครงการสอนและใบงานแต่ละรายวิชายังมีไม่เพียงพอ ขาดความร่วมมือในแผนกวิชาเพื่อวิเคราะห์หลักสูตรและจัดทำแผนการสอนแต่ละรายวิชา ความเหมาะสมของจำนวนชั่วโมงสอนต่อสัปดาห์ของครูอาจารย์เป็นปัญหาในระดับมาก
1.2 ในทรรศนะของหัวหน้าคณะสาขาวิชาพาณิชยกรรมเห็นว่าหนังสือหลักสูตรและเอกสารประกอบการสอน ครูอาจารย์ขาดความสนใจที่จะศึกษาค้นคว้าทำความเข้าใจหลักสูตรความเหมาะสมของจำนวนชั่วโมงสอนต่อสัปดาห์ของครูอาจารย์เป็นปัญหาในระดับมาก
1.3 ในทรรศนะของหัวหน้าแผนกทั้งสองสาขาวิชาเห็นว่าหนังสือหลักสูตร และเอกสารประกอบการสอนเป็นปัญหาในระดับมาก ส่วนสาขาพาณิชยกรรมเห็นว่า คู่มือสอน โครงการสอน และใบงานแต่ละรายวิชายังมีไม่เพียงพอ ความเหมาะสมของจำนวนชั่วโมงสอนต่อสัปดาห์ของครูอาจารย์เป็นปัญหาในระดับมาก
2. ปัญหาด้านการวัดผลและประเมินผลทางการศึกษา
2.1 ในทรรศนะของผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการเห็นว่าความเพียงพอของ การจัดอบรมวิธีการออกข้อสอบแบบต่าง ๆ และการติดตามและนำผลที่ได้จากการวัดผลและประเมินผลมาใช้ในการปรับปรุงการเรียนการสอนเป็นปัญหาในระดับมาก
2.2 ในทรรศนะของหัวหน้าคณะสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรมเห็นว่าการติดตามและนำผลที่ได้จากการวัดผลและประเมินผลมาใช้ในการปรับปรุงการเรียนการสอนเป็นปัญหาในระดับมาก
3. ปัญหาด้านการบริหารสื่อการเรียนการสอน ในทรรศนะของผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการเห็นว่าการจัดหาสื่อการเรียนการสอนในการฝึกงานมีจำนวนไม่เพียงพอและไม่ได้สัดส่วนกับจำนวนนักเรียนเป็นปัญหาในระดับมาก 4. ปัญหาด้านวางแผนและกำหนดวิธีดำเนินการ ในทรรศนะของผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการเห็นว่าไม่มีการติดตามผลการปฏิบัติงานตามแผนอย่างสม่ำเสมอ ไม่มีการประเมินผลและรายงานผลการดำเนินงานให้ผู้เกี่ยวข้องทราบ ขาดแคลนบุคลากรในการประเมินผลเป็นปัญหาในระดับมาก
5. ปัญหาด้านนิเทศและการพัฒนาบุคลากรทางการสอน ในทรรศนะของผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการเห็นว่าขาดการประชุมครู อาจารย์ เพื่อชี้แจงเกี่ยวกับการเรียนการสอนก่อนเปิดภาคเรียน ไม่มีการจัดให้มีโครงการนิเทศการเรียนการสอนในวิทยาลัย
6. เปรียบเทียบปัญหาการบริหารงานวิชาการของวิทยาลัยเทคนิค กลุ่มภาคเหนือในทรรศนะของผู้บริหาร จำแนกตามสาขาวิชาที่เปิดสอน คือ สาขาวิชาช่างอุตสาหกรรมและสาขาวิชาพาณิชยกรรม ผลการวิจัยปรากฏว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในเรื่อง
6.1 การรายงานผลการศึกษาให้นักเรียน หรือผู้ปกครองทราบทุกภาคเรียนมีความล่าช้า
6.2 การจัดให้มีการอบรมและประชุมปฏิบัติการเกี่ยวกับการผลิตและการใช้สื่อ
6.3 การจัดระบบการบริหารเพื่ออำนวยความสะดวกในการใช้สื่อการเรียนการสอนต่าง ๆ
6.4 การสนับสนุนการผลิตสื่อการสอนเพื่อใช้ในการสอนอย่างเหมาะสมและสอดคล้องกับการเรียนการสอน 6.5 การกำหนดนโยบายเป้าหมาย วัตถุประสงค์ของงานวิชาการไม่ชัดเจน
6.6 ขาดการสนับสนุนให้ครู อาจารย์ เข้าฟังการบรรยายอภิปรายหรือชมการสาธิต ที่หน่วยงานอื่นจัดเพื่อเพิ่มพูนวิชาความรู้
6.7 ขาดการสนับสนุนให้ครู อาจารย์ เข้ารับการฝึกอบรมฝึกงานหรือเข้าร่วมประชุมเชิงปฏิบัติการ เพื่อนำความรู้มาปรับปรุงการเรียนการสอน

ข้อเสนอแนะ

- ข้อเสนอแนะทั่วไป
1. ควรมีการประชุมวางแผนและร่วมมือกันกำหนดนโยบาย เป้าหมายและวัตถุประสงค์ของงานวิชาการของวิทยาลัยให้มีความชัดเจน
2. ควรมีการวิเคราะห์สภาพปัจจุบันและปัญหาของงานวิชาการเพื่อวางแผน และกำหนดวิธีดำเนินงานให้เหมาะสมและมีประสิทธิภาพ
3. ควรส่งเสริมและสนับสนุนให้เกิดความร่วมมือในแผนกเพื่อวิเคราะห์หลักสูตรและจัดทำแผนการสอนเพื่อให้การจัดการเรียนการสอนเกิดประสิทธิภาพสูงสุด
4. งานวิชาการควรจัดหาคู่มือโครงการสอนและใบงานแต่ละรายวิชา โดยเฉพาะอย่างยิ่งสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรมให้เพียงพอกับการค้นคว้าของครู อาจารย์ในวิทยาลัย
5. ควรสนับสนุนให้มีการจัดอบรมวิธีการออกข้อสอบแบบต่าง ๆ เพื่อให้ครูอาจารย์สามารถสร้างข้อสอบที่มีคุณภาพ
6. ควรมีการส่งเสริมให้มีการติดตามผลที่ได้จากการวัดผลและประเมินผลมาปรับปรุงการเรียนการสอนโดยเฉพาะอย่างยิ่งสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรม
7. วิทยาลัยควรจัดหาสื่อการเรียนการสอน วัสดุ อุปกรณ์ให้มีความเพียงพอกับจำนวนนักเรียน นักศึกษาและบำรุงการศึกษาให้อยู่ในสภาพใช้งานได้ดีก่อนเปิดภาคเรียน
8. ควรมีการสนับสนุนโครงการนิเทศภายในสถานศึกษา
9. วิทยาลัยควรสนับสนุนให้คณะวิชา แผนกวิชา มีการประชุมเพื่อพัฒนางานวิชาการเป็นประจำและต่อเนื่อง ข้อเสนอแนะในการวิจัยครั้งต่อไป
1. ควรศึกษาวิจัยเกี่ยวกับตัวแปรอื่น ๆ ที่มีอิทธิพลต่อความวิตกกังวลนอกเหนือจากตัวแปรที่ใช้ในการวิจัย
1. การวิจัยครั้งนี้ทำให้ขอบเขตจำกัดเพียงกลุ่มวิทยาลัยเทคนิคภาคเหนือฉะนั้นเพื่อให้การวิจัยเกี่ยวกับเรื่องนี้สมบูรณ์จึงน่าจะได้ทำการวิจัยในกลุ่มวิทยาลัยเทคนิคภาคอื่นซึ่งได้แก่ กลุ่มวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ กลุ่มวิทยาลัยเทคนิคภาคใต้และกลุ่มวิทยาลัยเทคนิคภาคตะวันออกและภาคกลางบางส่วน
2. จากการวิจัยครั้งนี้ พบว่า ปัญหาการบริหารงานวิชาการในวิทยาลัยเทคนิคกลุ่มภาคเหนือร่วมกับกรมอาชีวศึกษา มีปัญหาในระดับปานกลาง ฝ่ายส่งเสริมและสนับสนุนฝ่ายวางแผนและพัฒนาฉะนั้นจะทำการศึกษา ปัญหาของฝ่ายต่าง ๆ ที่สนับสนุนงานวิชาการหรือเสริมงานวิชาการให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น

บทคัดย่อ 2

เรื่อง :
ปัญหาการบริหารงานวิชาการในวิทยาลัยเทคนิคกลุ่มภาคเหนือสังกัดกรมอาชีวศึกษา
ชื่อเรื่อง ภาษาอังกฤษ
PROBLEMS OF ACADEMIC ADMINISTRATION OF TECHNICAL COLLEGES IN THE NORTHERN GROUP UNDER THE DEPARTMENT OF VOCATIONAL EDUCATION
ชื่อผู้เขียน
นางผานิต ชูจันทร์ , MRS.PANIT CHOOCHUN
ตำแหน่ง

วุฒิการศึกษา

สถานที่ติดต่อ
บ้านเลขที่ 5/6 ถนนผากอง ตำบลในเวียง อำเภอเมือง จังหวัดน่าน
ประเภทงานวิจัย
วิทยานิพนธ์
สถานที่
ห้องสมุดบัณฑิตวิทยาลัย
ผู้ร่วมวิจัย

ผูร่วมวิจัย (ENG)

ายละเอียด ความเป็นมา
ความเป็นมา
- กรมอาชีวศึกษา ประกอบด้วยกองวิทยาลัยเทคนิค กองวิทยาลัยอาชีวศึกษา กองวิทยาลัยเกษตรกรรมและกองการศึกษาอาชีพ สำหรับกองวิทยาลัยเทคนิคนั้น มีทั้งสถานศึกษาที่เปิดสอน สาขาช่างอุตสาหกรรมอย่างเดียวและสถานศึกษาที่เปิดสอนสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรมสาขาวิชา พาณิชยกรรมและสาขาวิชาคหกรรม สำหรับวิทยาลัยเทคนิคในกลุ่มภาคเหนือนั้นมีสถานศึกษาที่เปิดสอนสาขาวิชาคหกรรม สำหรับวิทยาลัยเทคนิคในกลุ่มภาคเหนือนั้นมีสถานศึกษาที่เปิดสอนสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรมอย่างเดียว คือ วิทยาลัยเทคนิคเชียงรายวิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่ วิทยาลัยเทคนิคลำปาง วิทยาลัยเทคนิคแพร่ วิทยาลัยเทคนิคอุตรดิตถ์ วิทยาลัยเทคนิคสุโขทัย วิทยาลัยเทคนิคพิษณุโลก วิทยาลัยเทคนิคนครสวรรค์ ส่วนวิทยาลัยเทคนิคที่เปิดสอน ทั้งสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรม และสาขาพาณิชยกรรมคือ วิทยาลัยเทคนิคพะเยา วิทยาลัยเทคนิคลำพูน วิทยาลัยเทคนิคน่าน วิทยาลัยเทคนิคกำแพงเพชร วิทยาลัยเทคนิคเพชรบูรณ์ วิทยาลัยเทคนิคพิจิตรรวม 6 แห่ง การผลิตนักเรียน นักศึกษาของสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรมและสาขาพาณิชยกรรมน่าจะมีการบริหารงานวิชาการที่แตกต่างกัน เนื่องจากลักษณะของวิชาชีพที่แตกต่างกันจำนวนนักเรียน นักศึกษาต่อกลุ่ม ในการฝึกภาคปฏิบัติที่แตกต่างกัน กระบวนการเรียนการสอนที่แตกต่างกัน ตามลักษณะของวิชาชีพ ผู้วิจัยมีความสนใจ ที่จะศึกษาปัญหาทางวิชาการโดยเลือกวิทยาลัยเทคนิคทั้ง 14 แห่งเป็นประชากรในการศึกษา
แนวคิดทฤษฎี
-
วัตถุประสงค์
- เพื่อศึกษาปัญหาการบริหารงานวิชาการของวิทยาลัยเทคนิคกลุ่มภาคเหนือในด้าน
1 หลักสูตรและการจัดการเรียนการสอน
2 การวัดผลและประเมินผล
3 สื่อการเรียนการสอน
4 การวางแผนและกำหนดวิธีการดำเนินการ
5 การนิเทศและพัฒนาบุคลากรทางการสอน

สมมุติฐานการวิจัย

-
ระเบียบวิธีวิจัย
-
ประชากร/กลุ่มตัวอย่าง
1. ผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการ ทั้งหมด 14 วิทยาลัย รวม 14 คน
2. หัวหน้าคณะวิชา วิทยาลัยละ 6 คณะ จำนวน 6 วิทยาลัย วิทยาลัยละ 5 คณะ จำนวน 8 วิทยาลัย รวม 76 คน
3. หัวหน้าแผนกวิชา วิทยาลัยละ 7 แผนกวิชา จำนวน 8 วิทยาลัย
3.1 วิทยาลัยละ 8 แผนกวิชา จำนวน 2 วิทยาลัย
3.2 วิทยาลัยละ 10 แผนกวิชา จำนวน 2 วิทยาลัย
3.3 วิทยาลัยละ 11 แผนกวิชา จำนวน 1 วิทยาลัย
3.4 วิทยาลัยละ 12 แผนกวิชา จำนวน 1 วิทยาลัย รวม 115 คน

ตัวแปร
-
นิยามศัพท์
-
เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย
- เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ได้แก่ แบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า
วิธีการรวบรวมข้อมูล
-
การวิเคราะห์ข้อมูล
- 1. นำแบบสอบถามที่กลับคืนมา ตรวจสอบ ครบถูกต้องสมบูรณ์
2. การวิเคราะห์ปัญหาการบริหารงานวิชาการตามทรรศนะของผู้บริหาร คำนวณค่าสถิติโดยใช้ค่าร้อยละ
3. การวิเคราะห์เพื่อเปรียบเทียบปัญหาการบริหารงานวิชาการของวิทยาลัยเทคนิคจำแนกตามสาขาวิชาที่เปิดสอน โดยทดสอบไคสแควร์ (Chi - Square)

สรุปผลวิจัย
- 1. ปัญหาด้านหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอน
1.1 ในทรรศนะของผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการเห็นว่าครู อาจารย์ขาดความสนใจที่จะศึกษาค้นคว้าทำความเข้าใจหลักสูตร คู่มือสอน โครงการสอนและใบงานแต่ละรายวิชายังมีไม่เพียงพอ ขาดความร่วมมือในแผนกวิชาเพื่อวิเคราะห์หลักสูตรและจัดทำแผนการสอนแต่ละรายวิชา ความเหมาะสมของจำนวนชั่วโมงสอนต่อสัปดาห์ของครูอาจารย์เป็นปัญหาในระดับมาก
1.2 ในทรรศนะของหัวหน้าคณะสาขาวิชาพาณิชยกรรมเห็นว่าหนังสือหลักสูตรและเอกสารประกอบการสอน ครูอาจารย์ขาดความสนใจที่จะศึกษาค้นคว้าทำความเข้าใจหลักสูตรความเหมาะสมของจำนวนชั่วโมงสอนต่อสัปดาห์ของครูอาจารย์เป็นปัญหาในระดับมาก
1.3 ในทรรศนะของหัวหน้าแผนกทั้งสองสาขาวิชาเห็นว่าหนังสือหลักสูตร และเอกสารประกอบการสอนเป็นปัญหาในระดับมาก ส่วนสาขาพาณิชยกรรมเห็นว่า คู่มือสอน โครงการสอน และใบงานแต่ละรายวิชายังมีไม่เพียงพอ ความเหมาะสมของจำนวนชั่วโมงสอนต่อสัปดาห์ของครูอาจารย์เป็นปัญหาในระดับมาก
2. ปัญหาด้านการวัดผลและประเมินผลทางการศึกษา
2.1 ในทรรศนะของผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการเห็นว่าความเพียงพอของ การจัดอบรมวิธีการออกข้อสอบแบบต่าง ๆ และการติดตามและนำผลที่ได้จากการวัดผลและประเมินผลมาใช้ในการปรับปรุงการเรียนการสอนเป็นปัญหาในระดับมาก
2.2 ในทรรศนะของหัวหน้าคณะสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรมเห็นว่าการติดตามและนำผลที่ได้จากการวัดผลและประเมินผลมาใช้ในการปรับปรุงการเรียนการสอนเป็นปัญหาในระดับมาก
3. ปัญหาด้านการบริหารสื่อการเรียนการสอน ในทรรศนะของผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการเห็นว่าการจัดหาสื่อการเรียนการสอนในการฝึกงานมีจำนวนไม่เพียงพอและไม่ได้สัดส่วนกับจำนวนนักเรียนเป็นปัญหาในระดับมาก 4. ปัญหาด้านวางแผนและกำหนดวิธีดำเนินการ ในทรรศนะของผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการเห็นว่าไม่มีการติดตามผลการปฏิบัติงานตามแผนอย่างสม่ำเสมอ ไม่มีการประเมินผลและรายงานผลการดำเนินงานให้ผู้เกี่ยวข้องทราบ ขาดแคลนบุคลากรในการประเมินผลเป็นปัญหาในระดับมาก
5. ปัญหาด้านนิเทศและการพัฒนาบุคลากรทางการสอน ในทรรศนะของผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการเห็นว่าขาดการประชุมครู อาจารย์ เพื่อชี้แจงเกี่ยวกับการเรียนการสอนก่อนเปิดภาคเรียน ไม่มีการจัดให้มีโครงการนิเทศการเรียนการสอนในวิทยาลัย
6. เปรียบเทียบปัญหาการบริหารงานวิชาการของวิทยาลัยเทคนิค กลุ่มภาคเหนือในทรรศนะของผู้บริหาร จำแนกตามสาขาวิชาที่เปิดสอน คือ สาขาวิชาช่างอุตสาหกรรมและสาขาวิชาพาณิชยกรรม ผลการวิจัยปรากฏว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในเรื่อง
6.1 การรายงานผลการศึกษาให้นักเรียน หรือผู้ปกครองทราบทุกภาคเรียนมีความล่าช้า
6.2 การจัดให้มีการอบรมและประชุมปฏิบัติการเกี่ยวกับการผลิตและการใช้สื่อ
6.3 การจัดระบบการบริหารเพื่ออำนวยความสะดวกในการใช้สื่อการเรียนการสอนต่าง ๆ
6.4 การสนับสนุนการผลิตสื่อการสอนเพื่อใช้ในการสอนอย่างเหมาะสมและสอดคล้องกับการเรียนการสอน 6.5 การกำหนดนโยบายเป้าหมาย วัตถุประสงค์ของงานวิชาการไม่ชัดเจน
6.6 ขาดการสนับสนุนให้ครู อาจารย์ เข้าฟังการบรรยายอภิปรายหรือชมการสาธิต ที่หน่วยงานอื่นจัดเพื่อเพิ่มพูนวิชาความรู้
6.7 ขาดการสนับสนุนให้ครู อาจารย์ เข้ารับการฝึกอบรมฝึกงานหรือเข้าร่วมประชุมเชิงปฏิบัติการ เพื่อนำความรู้มาปรับปรุงการเรียนการสอน

ข้อเสนอแนะ

- ข้อเสนอแนะทั่วไป
1. ควรมีการประชุมวางแผนและร่วมมือกันกำหนดนโยบาย เป้าหมายและวัตถุประสงค์ของงานวิชาการของวิทยาลัยให้มีความชัดเจน
2. ควรมีการวิเคราะห์สภาพปัจจุบันและปัญหาของงานวิชาการเพื่อวางแผน และกำหนดวิธีดำเนินงานให้เหมาะสมและมีประสิทธิภาพ
3. ควรส่งเสริมและสนับสนุนให้เกิดความร่วมมือในแผนกเพื่อวิเคราะห์หลักสูตรและจัดทำแผนการสอนเพื่อให้การจัดการเรียนการสอนเกิดประสิทธิภาพสูงสุด
4. งานวิชาการควรจัดหาคู่มือโครงการสอนและใบงานแต่ละรายวิชา โดยเฉพาะอย่างยิ่งสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรมให้เพียงพอกับการค้นคว้าของครู อาจารย์ในวิทยาลัย
5. ควรสนับสนุนให้มีการจัดอบรมวิธีการออกข้อสอบแบบต่าง ๆ เพื่อให้ครูอาจารย์สามารถสร้างข้อสอบที่มีคุณภาพ
6. ควรมีการส่งเสริมให้มีการติดตามผลที่ได้จากการวัดผลและประเมินผลมาปรับปรุงการเรียนการสอนโดยเฉพาะอย่างยิ่งสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรม
7. วิทยาลัยควรจัดหาสื่อการเรียนการสอน วัสดุ อุปกรณ์ให้มีความเพียงพอกับจำนวนนักเรียน นักศึกษาและบำรุงการศึกษาให้อยู่ในสภาพใช้งานได้ดีก่อนเปิดภาคเรียน
8. ควรมีการสนับสนุนโครงการนิเทศภายในสถานศึกษา
9. วิทยาลัยควรสนับสนุนให้คณะวิชา แผนกวิชา มีการประชุมเพื่อพัฒนางานวิชาการเป็นประจำและต่อเนื่อง ข้อเสนอแนะในการวิจัยครั้งต่อไป
1. ควรศึกษาวิจัยเกี่ยวกับตัวแปรอื่น ๆ ที่มีอิทธิพลต่อความวิตกกังวลนอกเหนือจากตัวแปรที่ใช้ในการวิจัย
1. การวิจัยครั้งนี้ทำให้ขอบเขตจำกัดเพียงกลุ่มวิทยาลัยเทคนิคภาคเหนือฉะนั้นเพื่อให้การวิจัยเกี่ยวกับเรื่องนี้สมบูรณ์จึงน่าจะได้ทำการวิจัยในกลุ่มวิทยาลัยเทคนิคภาคอื่นซึ่งได้แก่ กลุ่มวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ กลุ่มวิทยาลัยเทคนิคภาคใต้และกลุ่มวิทยาลัยเทคนิคภาคตะวันออกและภาคกลางบางส่วน
2. จากการวิจัยครั้งนี้ พบว่า ปัญหาการบริหารงานวิชาการในวิทยาลัยเทคนิคกลุ่มภาคเหนือร่วมกับกรมอาชีวศึกษา มีปัญหาในระดับปานกลาง ฝ่ายส่งเสริมและสนับสนุนฝ่ายวางแผนและพัฒนาฉะนั้นจะทำการศึกษา ปัญหาของฝ่ายต่าง ๆ ที่สนับสนุนงานวิชาการหรือเสริมงานวิชาการให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น

บทคัดย่อ 2

เรื่อง :
ปัญหาการบริหารงานวิชาการในวิทยาลัยเทคนิคกลุ่มภาคเหนือสังกัดกรมอาชีวศึกษา
ชื่อเรื่อง ภาษาอังกฤษ
PROBLEMS OF ACADEMIC ADMINISTRATION OF TECHNICAL COLLEGES IN THE NORTHERN GROUP UNDER THE DEPARTMENT OF VOCATIONAL EDUCATION
ชื่อผู้เขียน
นางผานิต ชูจันทร์ , MRS.PANIT CHOOCHUN
ตำแหน่ง

วุฒิการศึกษา

สถานที่ติดต่อ
บ้านเลขที่ 5/6 ถนนผากอง ตำบลในเวียง อำเภอเมือง จังหวัดน่าน
ประเภทงานวิจัย
วิทยานิพนธ์
สถานที่
ห้องสมุดบัณฑิตวิทยาลัย
ผู้ร่วมวิจัย

ผูร่วมวิจัย (ENG)

รายละเอียด ความเป็นมา
ความเป็นมา
- กรมอาชีวศึกษา ประกอบด้วยกองวิทยาลัยเทคนิค กองวิทยาลัยอาชีวศึกษา กองวิทยาลัยเกษตรกรรมและกองการศึกษาอาชีพ สำหรับกองวิทยาลัยเทคนิคนั้น มีทั้งสถานศึกษาที่เปิดสอน สาขาช่างอุตสาหกรรมอย่างเดียวและสถานศึกษาที่เปิดสอนสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรมสาขาวิชา พาณิชยกรรมและสาขาวิชาคหกรรม สำหรับวิทยาลัยเทคนิคในกลุ่มภาคเหนือนั้นมีสถานศึกษาที่เปิดสอนสาขาวิชาคหกรรม สำหรับวิทยาลัยเทคนิคในกลุ่มภาคเหนือนั้นมีสถานศึกษาที่เปิดสอนสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรมอย่างเดียว คือ วิทยาลัยเทคนิคเชียงรายวิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่ วิทยาลัยเทคนิคลำปาง วิทยาลัยเทคนิคแพร่ วิทยาลัยเทคนิคอุตรดิตถ์ วิทยาลัยเทคนิคสุโขทัย วิทยาลัยเทคนิคพิษณุโลก วิทยาลัยเทคนิคนครสวรรค์ ส่วนวิทยาลัยเทคนิคที่เปิดสอน ทั้งสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรม และสาขาพาณิชยกรรมคือ วิทยาลัยเทคนิคพะเยา วิทยาลัยเทคนิคลำพูน วิทยาลัยเทคนิคน่าน วิทยาลัยเทคนิคกำแพงเพชร วิทยาลัยเทคนิคเพชรบูรณ์ วิทยาลัยเทคนิคพิจิตรรวม 6 แห่ง การผลิตนักเรียน นักศึกษาของสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรมและสาขาพาณิชยกรรมน่าจะมีการบริหารงานวิชาการที่แตกต่างกัน เนื่องจากลักษณะของวิชาชีพที่แตกต่างกันจำนวนนักเรียน นักศึกษาต่อกลุ่ม ในการฝึกภาคปฏิบัติที่แตกต่างกัน กระบวนการเรียนการสอนที่แตกต่างกัน ตามลักษณะของวิชาชีพ ผู้วิจัยมีความสนใจ ที่จะศึกษาปัญหาทางวิชาการโดยเลือกวิทยาลัยเทคนิคทั้ง 14 แห่งเป็นประชากรในการศึกษา
แนวคิดทฤษฎี
-
วัตถุประสงค์
- เพื่อศึกษาปัญหาการบริหารงานวิชาการของวิทยาลัยเทคนิคกลุ่มภาคเหนือในด้าน
1 หลักสูตรและการจัดการเรียนการสอน
2 การวัดผลและประเมินผล
3 สื่อการเรียนการสอน
4 การวางแผนและกำหนดวิธีการดำเนินการ
5 การนิเทศและพัฒนาบุคลากรทางการสอน

สมมุติฐานการวิจัย

-
ระเบียบวิธีวิจัย
-
ประชากร/กลุ่มตัวอย่าง
1. ผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการ ทั้งหมด 14 วิทยาลัย รวม 14 คน
2. หัวหน้าคณะวิชา วิทยาลัยละ 6 คณะ จำนวน 6 วิทยาลัย วิทยาลัยละ 5 คณะ จำนวน 8 วิทยาลัย รวม 76 คน
3. หัวหน้าแผนกวิชา วิทยาลัยละ 7 แผนกวิชา จำนวน 8 วิทยาลัย
3.1 วิทยาลัยละ 8 แผนกวิชา จำนวน 2 วิทยาลัย
3.2 วิทยาลัยละ 10 แผนกวิชา จำนวน 2 วิทยาลัย
3.3 วิทยาลัยละ 11 แผนกวิชา จำนวน 1 วิทยาลัย
3.4 วิทยาลัยละ 12 แผนกวิชา จำนวน 1 วิทยาลัย รวม 115 คน

ตัวแปร
-
นิยามศัพท์
-
เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย
- เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ได้แก่ แบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า
วิธีการรวบรวมข้อมูล
-
การวิเคราะห์ข้อมูล
- 1. นำแบบสอบถามที่กลับคืนมา ตรวจสอบ ครบถูกต้องสมบูรณ์
2. การวิเคราะห์ปัญหาการบริหารงานวิชาการตามทรรศนะของผู้บริหาร คำนวณค่าสถิติโดยใช้ค่าร้อยละ
3. การวิเคราะห์เพื่อเปรียบเทียบปัญหาการบริหารงานวิชาการของวิทยาลัยเทคนิคจำแนกตามสาขาวิชาที่เปิดสอน โดยทดสอบไคสแควร์ (Chi - Square)

สรุปผลวิจัย
- 1. ปัญหาด้านหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอน
1.1 ในทรรศนะของผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการเห็นว่าครู อาจารย์ขาดความสนใจที่จะศึกษาค้นคว้าทำความเข้าใจหลักสูตร คู่มือสอน โครงการสอนและใบงานแต่ละรายวิชายังมีไม่เพียงพอ ขาดความร่วมมือในแผนกวิชาเพื่อวิเคราะห์หลักสูตรและจัดทำแผนการสอนแต่ละรายวิชา ความเหมาะสมของจำนวนชั่วโมงสอนต่อสัปดาห์ของครูอาจารย์เป็นปัญหาในระดับมาก
1.2 ในทรรศนะของหัวหน้าคณะสาขาวิชาพาณิชยกรรมเห็นว่าหนังสือหลักสูตรและเอกสารประกอบการสอน ครูอาจารย์ขาดความสนใจที่จะศึกษาค้นคว้าทำความเข้าใจหลักสูตรความเหมาะสมของจำนวนชั่วโมงสอนต่อสัปดาห์ของครูอาจารย์เป็นปัญหาในระดับมาก
1.3 ในทรรศนะของหัวหน้าแผนกทั้งสองสาขาวิชาเห็นว่าหนังสือหลักสูตร และเอกสารประกอบการสอนเป็นปัญหาในระดับมาก ส่วนสาขาพาณิชยกรรมเห็นว่า คู่มือสอน โครงการสอน และใบงานแต่ละรายวิชายังมีไม่เพียงพอ ความเหมาะสมของจำนวนชั่วโมงสอนต่อสัปดาห์ของครูอาจารย์เป็นปัญหาในระดับมาก
2. ปัญหาด้านการวัดผลและประเมินผลทางการศึกษา
2.1 ในทรรศนะของผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการเห็นว่าความเพียงพอของ การจัดอบรมวิธีการออกข้อสอบแบบต่าง ๆ และการติดตามและนำผลที่ได้จากการวัดผลและประเมินผลมาใช้ในการปรับปรุงการเรียนการสอนเป็นปัญหาในระดับมาก
2.2 ในทรรศนะของหัวหน้าคณะสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรมเห็นว่าการติดตามและนำผลที่ได้จากการวัดผลและประเมินผลมาใช้ในการปรับปรุงการเรียนการสอนเป็นปัญหาในระดับมาก
3. ปัญหาด้านการบริหารสื่อการเรียนการสอน ในทรรศนะของผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการเห็นว่าการจัดหาสื่อการเรียนการสอนในการฝึกงานมีจำนวนไม่เพียงพอและไม่ได้สัดส่วนกับจำนวนนักเรียนเป็นปัญหาในระดับมาก 4. ปัญหาด้านวางแผนและกำหนดวิธีดำเนินการ ในทรรศนะของผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการเห็นว่าไม่มีการติดตามผลการปฏิบัติงานตามแผนอย่างสม่ำเสมอ ไม่มีการประเมินผลและรายงานผลการดำเนินงานให้ผู้เกี่ยวข้องทราบ ขาดแคลนบุคลากรในการประเมินผลเป็นปัญหาในระดับมาก
5. ปัญหาด้านนิเทศและการพัฒนาบุคลากรทางการสอน ในทรรศนะของผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการเห็นว่าขาดการประชุมครู อาจารย์ เพื่อชี้แจงเกี่ยวกับการเรียนการสอนก่อนเปิดภาคเรียน ไม่มีการจัดให้มีโครงการนิเทศการเรียนการสอนในวิทยาลัย
6. เปรียบเทียบปัญหาการบริหารงานวิชาการของวิทยาลัยเทคนิค กลุ่มภาคเหนือในทรรศนะของผู้บริหาร จำแนกตามสาขาวิชาที่เปิดสอน คือ สาขาวิชาช่างอุตสาหกรรมและสาขาวิชาพาณิชยกรรม ผลการวิจัยปรากฏว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในเรื่อง
6.1 การรายงานผลการศึกษาให้นักเรียน หรือผู้ปกครองทราบทุกภาคเรียนมีความล่าช้า
6.2 การจัดให้มีการอบรมและประชุมปฏิบัติการเกี่ยวกับการผลิตและการใช้สื่อ
6.3 การจัดระบบการบริหารเพื่ออำนวยความสะดวกในการใช้สื่อการเรียนการสอนต่าง ๆ
6.4 การสนับสนุนการผลิตสื่อการสอนเพื่อใช้ในการสอนอย่างเหมาะสมและสอดคล้องกับการเรียนการสอน 6.5 การกำหนดนโยบายเป้าหมาย วัตถุประสงค์ของงานวิชาการไม่ชัดเจน
6.6 ขาดการสนับสนุนให้ครู อาจารย์ เข้าฟังการบรรยายอภิปรายหรือชมการสาธิต ที่หน่วยงานอื่นจัดเพื่อเพิ่มพูนวิชาความรู้
6.7 ขาดการสนับสนุนให้ครู อาจารย์ เข้ารับการฝึกอบรมฝึกงานหรือเข้าร่วมประชุมเชิงปฏิบัติการ เพื่อนำความรู้มาปรับปรุงการเรียนการสอน

ข้อเสนอแนะ

- ข้อเสนอแนะทั่วไป
1. ควรมีการประชุมวางแผนและร่วมมือกันกำหนดนโยบาย เป้าหมายและวัตถุประสงค์ของงานวิชาการของวิทยาลัยให้มีความชัดเจน
2. ควรมีการวิเคราะห์สภาพปัจจุบันและปัญหาของงานวิชาการเพื่อวางแผน และกำหนดวิธีดำเนินงานให้เหมาะสมและมีประสิทธิภาพ
3. ควรส่งเสริมและสนับสนุนให้เกิดความร่วมมือในแผนกเพื่อวิเคราะห์หลักสูตรและจัดทำแผนการสอนเพื่อให้การจัดการเรียนการสอนเกิดประสิทธิภาพสูงสุด
4. งานวิชาการควรจัดหาคู่มือโครงการสอนและใบงานแต่ละรายวิชา โดยเฉพาะอย่างยิ่งสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรมให้เพียงพอกับการค้นคว้าของครู อาจารย์ในวิทยาลัย
5. ควรสนับสนุนให้มีการจัดอบรมวิธีการออกข้อสอบแบบต่าง ๆ เพื่อให้ครูอาจารย์สามารถสร้างข้อสอบที่มีคุณภาพ
6. ควรมีการส่งเสริมให้มีการติดตามผลที่ได้จากการวัดผลและประเมินผลมาปรับปรุงการเรียนการสอนโดยเฉพาะอย่างยิ่งสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรม
7. วิทยาลัยควรจัดหาสื่อการเรียนการสอน วัสดุ อุปกรณ์ให้มีความเพียงพอกับจำนวนนักเรียน นักศึกษาและบำรุงการศึกษาให้อยู่ในสภาพใช้งานได้ดีก่อนเปิดภาคเรียน
8. ควรมีการสนับสนุนโครงการนิเทศภายในสถานศึกษา
9. วิทยาลัยควรสนับสนุนให้คณะวิชา แผนกวิชา มีการประชุมเพื่อพัฒนางานวิชาการเป็นประจำและต่อเนื่อง ข้อเสนอแนะในการวิจัยครั้งต่อไป
1. ควรศึกษาวิจัยเกี่ยวกับตัวแปรอื่น ๆ ที่มีอิทธิพลต่อความวิตกกังวลนอกเหนือจากตัวแปรที่ใช้ในการวิจัย
1. การวิจัยครั้งนี้ทำให้ขอบเขตจำกัดเพียงกลุ่มวิทยาลัยเทคนิคภาคเหนือฉะนั้นเพื่อให้การวิจัยเกี่ยวกับเรื่องนี้สมบูรณ์จึงน่าจะได้ทำการวิจัยในกลุ่มวิทยาลัยเทคนิคภาคอื่นซึ่งได้แก่ กลุ่มวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ กลุ่มวิทยาลัยเทคนิคภาคใต้และกลุ่มวิทยาลัยเทคนิคภาคตะวันออกและภาคกลางบางส่วน
2. จากการวิจัยครั้งนี้ พบว่า ปัญหาการบริหารงานวิชาการในวิทยาลัยเทคนิคกลุ่มภาคเหนือร่วมกับกรมอาชีวศึกษา มีปัญหาในระดับปานกลาง ฝ่ายส่งเสริมและสนับสนุนฝ่ายวางแผนและพัฒนาฉะนั้นจะทำการศึกษา ปัญหาของฝ่ายต่าง ๆ ที่สนับสนุนงานวิชาการหรือเสริมงานวิชาการให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น

Friday, February 03, 2006

บทคัดย่อ

ชื่อสถาบัน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย
ระดับปริญญาและรายละเอียดสาขาวิชา วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. ครุศาสตร์ (บริหารการศึกษา)
ปีที่จบการศึกษา 2537
ชื่อนิสิต ทวีศักดิ์ วิศิษฎางกูร
ชื่อวิทยานิพนธ์ การศึกษากระบวนการบริหารงานบุคคลของศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัด
ชื่ออาจารย์ที่ปรึกษา รศ นพพงศ์ บุญจิตราดุลย์
บทคัดย่อ การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการบริหารงานบุคคล และปัญหาอุปสรรคของกระบวนการบริหารงานบุคคล ของศูนย์การศึกษานอก โรงเรียนจังหวัดศึกษาจากประชากรผู้มีหน้าที่ด้านการบริหารงานบุคคล 3 กลุ่ม ๆ ละ 1 คน ของศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนทุกจังหวัด จำนวน 76 จังหวัด ได้แก่ ผู้อำนวยการศูนย์ จำนวน 76 คน ผู้ช่วยผู้อำนวยการศูนย์ (ฝ่ายบริ หาร) จำนวน 76 คน ผู้ปฏิบัติงานบุคลากร จำนวน 76 คน รวมประชากร 228 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบตรวจสอบรายการและแบบมาตร ส่วนประมาณค่า วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยง เบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า กระบวนการบริหารงานบุคคลของศูนย์การ ศึกษานอกโรงเรียนจังหวัด ด้านที่ปฏิบัติอยู่ในระดับมาก เรียงตามลำดับความ สำคัญ ได้แก่ 1. ด้านการบริการข้อมูลข่าวสาร 2. ด้านการนำบุคลากรเข้า หน่วยงาน 3. ด้านการพัฒนา 4. ด้านการประเมินผลการปฏิบัติงาน 5. ด้านการเจรจาไกล่เกลี่ยข้อขัดแย้ง 6. ด้านการให้บริการต่อเนื่อง ส่วน ด้านที่ปฏิบัติอยู่ในระดับน้อย เรียงตามลำดับความสำคัญ ได้แก่ 1. ด้านความมั่นคงในกาปฏิบัติงาน 2. ด้านคัดเลือก 3. ด้านการวางแผนกำลัง คน 4. ด้านการสรรหา 5. ด้านสิ่งแวดล้อม ปัญหาและอุปสรรคในการบริหารบุคคล ด้านที่เป็นปัญหาอยู่ในระดับ มาก ได้แก่ ด้านการคัดเลือก ส่วนด้านที่เป็นปัญหาอยู่ในระดับน้อย เรียง ตามลำดับความสำคัญ ได้แก่ 1. ด้านการสรรหา 2. ด้านการพัฒนา 3. ด้านการนำบุคลากรเข้าสู่หน่วยงาน 4. ด้านการวางแผนกำลังคน 5. ด้าน การประเมินผลการปฏิบัติงาน 6. ด้านการให้บริการข่าวสารข้อมูล 7. ด้านการให้บริการต่อเนื่อง 8. ด้านการเจรจาไกล่เกลี่ยข้อขัดแย้ง 9. ด้านความมั่นคงในการปฏิบัติงาน 10. ด้านสิ่งตอบแทน
คำสำคัญ
ภาษาที่ใช้เขียนวิทยานิพนธ์
จำนวนหน้าของวิทยานิพนธ์ 251 P.
ISBN 974-632-032-7
สถานที่จัดเก็บวิทยานิพนธ์

Saturday, January 28, 2006

ยินดีต้อนรับสู่โรงเรียนอนุบาลพระนครศรีอยุธยา

ขอให้รวยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆยิ่งๆๆๆขึ้นนะครับ